Tevî bandorên berdewam ên pevçûnê li Îran û Tengava Hurmuzê, analîstan dest bi lêkolîna rêça şer kirine û dersên stratejîk ên sereke derxistine ku dikarin bandorê li xwezaya pevçûnên pêşerojê bikin.
Artêşa Amerîkî di dema pevçûnan de serdestiya teknolojîk û leşkerî ya girîng nîşan da, lê ev serdestî ji bo bidestxistina armancên diyarkirî ne bes bû, ji hilweşandina rejîma Îranê û seqetkirina şiyanên wê yên mûşekî bigire heya sînordarkirina şiyana wê ya êrîşan li dijî dewletên Kendavê.
Analîst bawer dikin ku çareserkirina kêmasiyên lojîstîkî, kêmbûna cebilxaneyê û xurtkirina pergalên parastina hewayî, her çend girîng be jî, dê rastiyek bingehîn neguherîne: serdestiya leşkerî bi tena serê xwe bidestxistina armancên siyasî û leşkerî yên ku ji rastiyên li ser erdê derbas dibin garantî nake.
